Ofurhetjur.com

Herna er sko aldeilis haegt ad blota monnum i sand og osku med “Joey adferdinni” og segja bara vafa napoli! Vid erum sumse komin til Italiu. Sidustu nottina i Ungverjalandi gistum vid i gullfallegum aldingardi umkringd sveskju, olivu, peru og eplatrjam. Anna Sigga lenti sem adur aldeilis i aras flugnanna og konguloa og uppskar bit um allan kropp. Staersta bitid var a laerinu og bolgnadi laerid svo mikid ad thad vard tvofallt, otrulega fyndid! Fyndnasta bitid var a milli rasskinnanna, ja, enginn stadur er heilagur fyrir poddunum! Vid keyrdum svo yfir landamaeri Ungverjalands og Rumeniu en thegar vid vorum rett komin yfir attudum vid okkur a thvi ad vid gleymdum ad borga stodumaelasektir TVAER fra Budapest. Vid snerum thvi vid og keyrdum yfir i naesta smabae og hofum leitina endalausu ad posthusi til ad borga sektirnar godu. Thetta hafdist en thegar vid svo komum aftur ad landamaerunum tha urdu landamaeraverdirnir aldeilis hissa og upphofst mikid vesen, japl, fum og fjas. A endanum komumst vid tho yfir landamaerin AFTUR og hetum thvi ad fara aldrei aftur yfir thessi landamaeri. Vid keyrdum um Rumeniu og aetludum ad borda i smabae sem vid keyrdum i gegnum og stoppudum fyrir framan kirkjuna og budina, augljos midbaer, tha fengum vid ovaenta heimsokn! Lokal ronaparid vatt ser upp ad okkur og reif Ninju ur fanginu a mommunni sem var nu ekki satt vid thetta athaefi og pabbinn kom askvadandi og bjargadi malinu i snarhasti, vid endurheimtum dotturina og brunudum af stad, an thess ad borda matinn okkar. Ferdin ut ur Rumeniu var alveg jafn erfid og onnur ferdin inn i Rumeniu. Vid fylgdum skiltunum (aldrei god hugmynd, alltaf ad treysta a kortid, sama hvad skiltin segja) og endudum uppi a fjalli a einbreidum malarvegi thar sem vid vissum ad Serbia vaeri hinum megin vid fjallid. Vid keyrdum afram thangad til allt i einu saum vid bil framundan og tveir menn stigu ut. Anna Sigga var vid thad ad pissa a sig ur hraedslu yfir thvi ad nuna vaeri verid ad fara ad raena okkur og murka ur okkur liftoruna en sem betur fer voru thetta hjalpsamir logregluthjonar sem leidbeindu okkur ad einu landamaerunum sem opin voru. Thegar vid komum thangad helt vesenid afram. Landamaeraverdirnir vildu fa ad sja “the green card” fyrir bilinn. Vid hofdum bara heyrt um Green Card til ad komast inn til Bandarikjanna og vorum thvi lens. Vid drogum fram alla pappira sem voru i hanskaholfinu en allt kom fyrir ekki. Their sogdu okkur ad vid thyrftum annad hvort ad snua vid eda borga 100 evrur fyrir ad lata utbua “the green card” fyrir bilinn. Vid veltum thessu lengi fyrir okkur og akvadum svo ad borga og brosa. Fridgeir stokk ut med alla pappira og visa bisness gullkortid. Thegar vordurinn for ad gramsa i dotinu kom “the green card” upp ur krafsinu og gledin leyndi ser ekki hja bakpokaferdalongunum sem gista i tjaldi, vid fengum ad komast i gegn an thess ad borga nokkurn skapadan hlut! Viiiuuu! I Serbiu var allt i ruglinu. Endalaust var af brennandi grundu og allt var i hers hondum. Okkur leid eins og vid vaerum komin inn i strid thvi allt var i nidurnislu, leifar af stridinu greinilegar og hus morg med afsprengdu thaki eda odru. Rudur i gluggum voru sjaldgaefar, thad var bara spita fyrir gluggunum. Allstadar var eitthvad ad brenna en thegar vid komum i Nova Sadi var stemningin allt onnur, thar var storborgarbragur og vid bordudum yndislega hamborgara pitu eitthvad med ollu mogulegu aleggi. Vid nutum thess ad vera tharna og upplifunin var gridarleg! Thvi naest forum vid til Kroatiu. Vid keyrdum i gegnum Kroatiu thvera og endilanga og gistum nott numer 2 i bilnum. Vid fundum svo yndislegt tjaldsvaedi og gistum thar 2 naetur, 100 metra fra strondinni. Vid flatmogudum i solinni og Ninja Tibra lek ser i sundlauginni sem vid keyptum handa henni og skrollti um a strondinni. Thegar vid svo aetludum ad leggja af stad i gaer for billinn ekki i gang. O SHIT! Vid opnudum huddid med herkjum og halft tjaldsvaedid maetti a stadinn til ad hjalpa. Allir karlmenn heims voru tharna sameinadir og voru med sinar kenningar um hvernig vaeri best ad hondla bilinn. A endanum fengum vid startkapla hja Donum og start hja Russum og billinn hrokk i gang. Vid keyrdum svo sem leid la inn i Sloveniu og gistum i nott i Trieste a Italiu og bordudum yndislegan italskan mat i gaerkveldi og gistum a subbuhoteli i nott. Lifid er sko yndislegt a ferdalaginu og thvi midur hofum vid ekki haft taekifaeri a ad setja inn myndir, thad kemur bara milljonaskammtur thegar vid komum heim a klakann. Ninja Tibra er ordin svoooo dugleg! Hun er klifurkottur eins og Steinunn fraenka hennar var thegar hun var litil. Hun klifrar upp ur beislinu i gracokerrunni, losar skuffuna, klifrar nidur ur kerrunni og nidur a golf og upp aftur. Svo er hun aeglega stolt af ser! Litla kruttan okkar! Jaeja, vid aetlum ad fara ad upplifa Italiu og fara svo til Ljubliana i Sloveniu. I dag er hitinn thad mikill ad thad eru sjukrabilar um allt i vidbragdstodu. Knus og kossar til allra ur hitabylgjunni!