Ofurhetjur.com

Ég fór í Kringluna í gær að kaupa skírnargjöf fyrir Ágúst Inga. Ég fór sumsé á mínum bíl (sem hér eftir verður kölluð Bláa hættan), lagði og hljóp inn í Kringlu til að hitta Steinunni. Ninja var hjá pabba sínum og ég skaust þarna inn eitt augnablik og út aftur. Þegar ég bakkaði bílnum út úr stæðinu hjá Kringlunni fannst mér hann eitthvað einkennilegur. Það var eins og það væri einhver fyrirstaða þegar ég var að bakka, eins og hann væri í handbremsu eða eitthvað. Ég pældi ekkert meira í því og bakkaði út og keyrði af stað. Ég snéri svo stýrinu til að keyra ekki á vegginn sem framundan var en nojts, bíllinn hlýddi mér ekki! Ég keyrði á kantinn því dekkin fylgdu ekki stýrinu og náði að bremsa áður en ég fór á vegginn. Ég fór út og skildi hvorki upp né niður í þessu einkennilega máli og út úr bílnum fyrir aftan mig kom maður sem svo heppilega vildi til að var bifvélavirki og maðurinn hennar Hjördísar sem vinnur með mér. Þarna datt ég aldeilis í lukkupottinn því hann kom og hjálpaði mér og var ekki lengi að sjá hvert vandamálið var, stýrismaskínan var ónýt og framdekkin vísuðu bæði út í sitthvora áttina - svona: \ /
Hjólin höfðu sumsé losnað frá stýrisendunum og þess vegna var ekki skrítið að bíllinn hlýddi mér ekki og ég keyrði á kant. Ég var alveg ringluð þarna og spurði hvernig svona gæti gerst og þá er þetta bara eitthvað gamalt slit sem hefði getað losnað hvenær sem er. Þar sem ég var á leiðinni upp á Akranes í skírn hugsaði ég með mér hvað ég var mikill lukkunnar pamfíll að vera ekki að keyra á 90km hraða á Kjalarnesinu þegar þetta gerðist því þá er mjög auðvelt að reikna út hvað hefði gerst, bíllinn hefði steypst fram fyrir sig, oltið og ég væri ekki lifandi.

Við þurftum að fá til liðs við okkur nokkra af erlendu bergi brotna til að koma bílnum úr alfaraleið og inn í stæði. Núna liggur Bláa hættan á maganum í Kringlunni og bíður eftir að vera toguð á haugana eða verkstæði, fer allt eftir því hvað kostar að gera við þetta.

Mér leið pínu eins og Ross í Friends, þegar hann lenti í ,,the near death experience” og var að hugsa um að lesa inn á símsvarann minn kveðju til mín um að minnast þessa augnabliks það sem eftir væri! ..ooooog muna eftir að kaupa frímerki!