Skype - Samskiptamiðill framtíðarinnar?

[12.05.2008 22:55:43] abdou.milan1 says: hi
[12.05.2008 22:55:44] abdou.milan1 says: iam man
[12.05.2008 22:55:53] abdou.milan1 says: you love sex
[12.05.2008 22:56:01] abdou.milan1 says: imake wimen happy love
[12.05.2008 22:56:08] abdou.milan1 says: so connecter for me

Eitt allra innihaldsríkasta samtal fyrr og síðar. Mér þykir djarft og hugað að mönnum eins og Abdou skuli detta akkúrat þessi orð í hug til að segja við mig, í fyrsta skipti sem hann ákveður að hafa samband - eftir að hafa einvörðungu séð að ég heiti Annzka (skype nafnið mitt) og fæðingarár mitt. Ég er með allt lokað og læst á skype, svo enginn geti hringt nema þeir sem eru á listanum hjá mér, hins vegar getur fólk sent skilaboð. Ég hló svo mikið að súkkulaðikakan sem ég var að baka varð töluvert betri fyrir vikið, einvörðungu sökum orðavals og fáránlegheita Abdou. Við hverju býst hann blessaður? Að ég segi: ,,yes I love sex, wanna have some? can you maby move from Kasakstan to Iceland to be with me and we’ll fall in love and live happily ever after?”

Ljómandi góður samskiptamiðill þetta Skype, sérstaklega þegar menn kunna hvorki ensku né mannasiði.

Þetta er kannski það sem framtíðin ber í skauti sér, einkamál.is fara að leggja upp laupana og skype, facebook og myspace taka við sem kynlífs- og ástarmiðlanir. Fólk hættir að fara út á lífið og leita, kaupir frekar öflugri fartölvu til að höndla allt internetklámið og ástarleitina óumflýjanlegu, situr heima sveitt í hlýrabolnum, með matarleifar á hökunni, svínslegt glott og ánægjutón í lyklaborðshamrinu. Ekki þurfa menn nú að hafa sig til fyrir netsamskiptin. Ritvinnsla fer að verða mikilvægasti tími grunnskólans og étur upp þann tíma sem áður fór í sögu og stærðfræði, því hver þarf slíkt þegar maður getur setið heima og drukkið í sig fróðleik internetsins, valið RUN takkann og skrifað CALC og keypt helstu nauðsynjar á netinu samhliða því að finna hina einu sönnu. Velsæmismörk er kannski ekki lengur eitthvað sem hægt er að hafa til viðmiðunar. Kannski eru öll höft og takmörk farin fyrir bí. Maður getur spilað sig stórlax á netvefnum, logið til um allt sem er og þar með skapað sér nýjan heim, ýtir þetta ekki töluvert undir siðblindu? Hvar hófst þetta, var það IRCið sem tröllreið öllu, kollsteypti samskiptum eins og við þekktum þau? Eða var það gemsinn, sem hafði í för með sér smáskilaboð og það að krakkar hættu að banka heima hjá öðrum krökkum, senda bara smáskilaboð frekar um útileiki? Hefur þetta hugsanlega þróast hægt og bítandi, með tímanum, án þess að nokkur verði þess var hefur þetta læðst inn í líf okkar? Hvar hættir þetta? Hvar dregur maður mörkin? Fyrst menn eru ákafir á internetinu, hvernig eru þeir þá í raunveruleikanum? Teprur eða nýðingsmenn, feimnir eða ágengir? Jah, maður spyr sig!



2 Comments

  1. Pálína, Monday - 19.May 2008:

    Takk fyrir síðast sæta

    Ég mundi ekki vera svona neikvæð út í abdou elskan !!

    Ég er eiginlega bara nokkuð viss um að þarna leika örlögin við þig og maðurinn þinn greinilega vinnur í sjoppu í Kasakstan. hahahahahha

    Verður ánægjulegt að hitta Abdou við matarboð í Lindasmára þegar hann flytur til Íslands………

  2. Steinunn og co, Monday - 19.May 2008:

    hahahahahahaha imake wimen happy love…þetta er klárlega komandi mágur minn hahahahahahahahahahahahaha þetta er snilldin:) en takk fyrir síðast:) það var hörku stuðari:)

    knús Steikin

Leave a comment