Ofurhetjur.com

4867

Í gær skellti mamman á heimilinu sér út! Síðan við komum til Danaveldisins hef ég ekkert kíkt út eftir kvöldmat (sem er nú nauðsynlegt annað slagið, þá sjaldan að maður lyftir sér upp) en það breyttist aldeilis í gær. Áladívurnar, skvísufélagið hérna í Álaborg, héldu 80’s djamm og þar mætti ég galvösk með legghlífar og póníteil on ðe sæd! Það var ótrúlega fínt og ég var án efa eina edrú konan á svæðinu - sem hressir, bætir og kætir. Þetta var í fyrsta skipti sem ég var án Ninju í heilt kvöld og það var bara ótrúlega hressandi, ég bjóst við andstoppi úr mömmu-þráhyggju en ekkert slíkt lét á sér kræla. Við skemmtum okkur konunglega og fengum kynningu á ýmsu, tjah, ansi skemmtilegu! =)

Í kvöld fór ég svo aftur út, ég fór og hitti fjórar hressar skvísur hérna í Álaborg og við borðuðum glás af nammi og horfðum á stelpumynd. Gellurnar eru að sjálfsögðu íslenskar og að vera í þessum sporum, í öðru landi með nýju tungumáli fær mann til að hugsa sig tvisvar um áður en maður blótar pólverjum eða tælendingum sem hópa sig saman á Íslandi og eru með sína eigin sérvöruverslun - við íslendingarnir erum engu skárri! Eeen, mér fannst þetta ægilega gaman og ég er ansi ánægð að mér tókst að vera án Ninju Tíbrár tvö kvöld í röð og skemmta mér konunglega í spandexi fyrra kvöldið og með endalaust magn af nammi seinna kvöldið. Á meðan var Ninja Tíbrá í öruggum og vönum höndum föður síns þannig að aðskilnaðarkvíðinn sem ég hafði fyrirfram var algjörlega óþarfur.

Ég tók svo stærtó heim á leið (eins og góðum dana sæmir), og fór út eins nálægt heima og mögulegt var og röllti svo restina (hér um bil einn Eskifjörð eða svo) með ipoddinn í eyrunum í kolniðamyrkri! Ég læt sko ekki smá myrkur og áttavillu buga mig þegar ég hef ljúfa tóna til að hvetja mig áfram og hughreysta!

..Það er ómetanlega gott að koma aftur heim í kotið og fá knús frá Fritz og sjá litlar Ninju-hendur sem vilja komast í mömmufang til að kúra og nudda mömmuhár! =)