Ofurhetjur.com

Helgin var í heild sinni unaðsleg. Við fórum í sund, elduðum dýrindis matargóðgæti, bökuðum, skemmtum okkur, fórum í heimsóknir og höfðum það kósý. Við fengum líka fullt af frábærum afmælisheimsóknum, knúsum og kveðjum því ég varð árinu eldri!

Ninja er orðin eitthvað svo stór, heldur uppi margra klukkutíma samræðum ef því er að skipta. Skilur sko allt og vill sko alltaf ræða hvað er framundan á degi hverjum, hafa skipulag og skemmtidagskrá alveg út í eitt sem er alveg ljómandi fínt því henni finnst yfirleitt allt skemmtilegt, bara ef það er gert með bros á vör. Hún kemur alltaf á hverjum morgni og skríður upp í til okkar og knúsar okkur í bak og fyrir og vill kúra aaaðeins lengur í fanginu áður en við byrjum daginn.

Ég var að tala við Sonju í símann á laugardagsmorguninn og hún var að segja mér frá hvítvínslögg sem hún og Sara fengu sér kveldið áður og ég spurði hvort þær hafi verið að djamma. Litla skottan var nú ekki lengi að grípa þetta nýja orð og endurtók aftur og aftur hlaupandi um íbúðina að hún væri að djamma. Svo útskýrði ég fyrir henni að það að djamma væri að syngja og dansa og þá gerði mín sér lítið fyrir og dansaði um allt og söng leikskólalögin og á milli þess sem hún greip andann á lofti kallaði hún: ,,mamma, Ninja djamma!“.

Steinka var að þvo öll dúkkufötin sem við systur áttum í æsku og Ninja og Ísabella skiptu á milli sín fjársjóðnum og litla skottan er algjörlega í skýjunum með góssið! Hún situr og spjallar við dúkkurnar með dúkkuföt allt í kring, skiptir á þeim og tætir þær úr öllu, hefur ,,pæjustund“ eins og við mæðgur höfum oft eftir bað þar sem hún þykist setja á þær naglalakk, klippir á þeim neglurnar og setur á þær krem með góðri lykt. Ímyndunaraflið er sumsé alveg í góðu lagi hjá henni.

Hún er bara svo góð, yndisleg og fyndin. Húmorinn er alveg að fara með hana þessa dagana. Stríðir alveg á fullu og það er alveg hrikalega fyndið að fylgjast með henni. Hún beinir stríðninni mjög mikið að afa sínum (pabba Þorgeiri) og þau eiga ægilegan einkahúmor. Svo finnst henni voða fyndið að segja gottandi á morgnanna þegar við spyrjum hvort hún vilji ekki koma í fötin til að fara á leikskólann: ,,Nei, Ninja liddlikki fara í leikskólann“ svo hlær hún ægilega með þvílíkum ýkjum, hoppar helst líka og kemur kát tilbúin að fara í fötin. Það er svo yndislegt að fylgjast með þessu öllu, fylgjast með húmornum þróast og orðunum fjölga með hverjum einasta degi. Svo er líka svo gott að laumast inn í herbergi þegar hún er sofnuð í bangsaflóðinu í rúminu sínu og stelast til að dást að fegurðinni. Hún er líka orðin mjög dugleg að leggja áherslu á að segja rétt R. Við heyrum oft í henni dunda sér inni í herbergi með dúkkurnar þegar við erum til dæmis að elda kvöldmatinn og hún er að prófa að segja orð með R aftur og aftur, enda þráir hún fátt heitar en að vera eins og Patrik Dagur í einu og öllu og hann segir svo flott R. Já óhætt að segja að maður getur verið aaansi upptekinn af börnum sínum! =)

Ninja Tíbrá er 2 ára í dag! Veiiiiiiiii..

Nú sótti ég um leikskóla fyrir Ninju fyrir lifandis löngu eins og eðlilegt er. Hún er núna búin að vera hjá dagmömmu í slétt ár í dag. Við fengum bréf í júní að hún væri komin inn á leikskóla. Um leið og ég samþykti það pláss sem henni var þá boðið, datt hún út af biðlista fyrir hina leikskólana sem við höfðum einnig sótt um. Okkur var tjáð að um leið og væri búið að fullmanna leikskólann fengjum við að vita hvenær aðlögun færi í gang, enda sótti ég um að hún fengi að byrja sem fyrst. Ég beið spennt og hringdi nokkrum sinnum og allt leit þetta út fyrir að hún fengi aðlögun síðustu vikuna í ágúst, ég tók því með þökkum. Leið og beið og ekki varð úr því. Hún er fremst á listanum og kemst því fyrst inn, enda er hún í fyrsta forgangi. Í morgun hringdi ég símtal númer 17 í leikskólann til að sjá hvenær aðlögun gæti hafist, þá er mér tjáð að sökum óstjórnlegrar manneklu mun ég að öllum líkindum fá símtal í lok viku, hugsanlega með einhverjum svörum. Hugsanlega, hvurslas svar er það? Nú standa málin þannig að dagmamman er löngu búin að láta plássið hennar Ninju, þar sem leikskólinn gaf jákvætt svar um síðustu vikuna í ágúst eða þar um bil. Ég hef hvorki dagmömmu né leikskóla fyrir barnið. Reykjavíkurborg er algjörlega að drulla upp á bak með dagvistunarmálin og það eina sem ég sé í stöðunni er að taka launalaust frí í vinnunni til að vera heima með barnið. Þar að auki hef ég ekki rétt á launalausu fríi frá vinnu, fyrir utan það að hafa ekki á nokkurn hátt efni á því. Dagmamman ákvað að taka sér 6 vikna sumarfrí í sumar og því á ég ekki uppsafnað frí til að brúa bilið núna. Ég get jú þáð með þökkum 25.000kr á mánuði sem Reykjavíkurborg er tilbúin að greiða mér fyrir að vera heima með barnið mitt, já það er á við laun fyrir að vera útivinnandi! Kæra Reykjavíkurborg - er þetta grín?

Hvernig stendur á því að þessi mál þurfa að vera svona arfaslök? Hvernig stendur á því að börn í mörgum öðrum sveitafélögum geta fengið leikskólapláss rétt um 18 mánaða aldur? Af hverju þarf Reykjavíkurborg að standa sig svona innilega illa? Hún er jú 2 ára, ég er ekki með óraunhæfar kröfur! Þetta eru börnin okkar sem eru annars vegar, maður á ekki að þurfa sjálfur að vera í hálfu starfi við að hafa uppi á fólkinu sem á að ræða við til að fá einhver haldbær svör, maður á ekki að þurfa að hringja einu sinni á dag til að fá það svar að manneklan sé svo mikil að því miður, gangi þetta ekki upp í þessari viku, í raun sé ekki nægilegur mannskapur til að svara í símann einu sinni. Ástandið er augljóslega skelfilegt! Nú hafa leikskólastarfsmenn alltaf verið á lágum launum, er þetta árið sem allir ákveða að hætta að sætta sig við það? Það hreinlega getur ekki staðist! Þetta vandamál getur ekki verið nýtt! Ég greiði hundruði þúsunda í blóðuga skatta hver einustu mánaðarmót, mér finnst ég að eiga skilið pláss á leikskóla fyrir gersemið mitt fyrir vikið!

Ég trúi því seint að ég ein standi fyrir þessum ömurlega vegg sem ég er búin að klessa á í dagvistunarmálum borgarinnar. Nú finnst mér að menn ættu aðeins að skoða sína afstöðu gagnvart borgarstjórn, þar eru greinilega allir barnlausir og er bersýnilega slétt sama um þá þegna sem þurfa að sjá fyrir heimili með launaðri vinnu!